Agadir 1960 - 2010


Op maandag 29 februari 1960 was Agadir nog een stad vol leven en licht, totdat vlak voor middernacht de aarde openscheurde.
De aardbeving duurde slechts twaalf seconden en verwoestte de Badplaats Agadir totaal. In die paar seconden stierven er ca 15.000  mensen en raakten er ca 25.000 mensen dakloos.

Op dat moment oefenden een aantal Nederlandse Marineschepen waaronder Hr. Ms. Gelderland voor de kust van Gibraltar.
Toen kwam het telegram van de Bevelhebber der Nederlandse zeestrijdkrachten met de order, op te stomen naar Agadir om aldaar hulp te verlenen.

Na een dag op "volle kracht vooruit" te hebben gevaren kwamen Hr. Ms. schepen: De Ruyter, Drente, Gelderland, Limburg en ( even later ) De Bitter op de rede van Agadir aan en werd meteen een aanvang genomen met het "reddingswerk".



 



 

De meeste van deze hulpverleners, amper twintig jaar, wisten niet wat hen te wachten zou staan.
Aan land gekomen werd hen de Arabische wijk Founti toegewezen, een dicht bevolkt stadsdeel langs de haven, gebouwd
tegen de helling die oploopt naar de Kashba op de heuveltop.
De huizen in Founti waren meest van licht materiaal gebouwd, bijna alles was volkomen ineengestort, van hoger op de
helling naar beneden gegleden.
Daar groeven de Jannen met primitieve middelen naar slachtoffers. Helaas troffen zij niet veel overlevenden aan en
miljoenen vliegen maakten hen het werk bijna onmogelijk.
De stank van ontbindende lichamen was ondraaglijk en bleef hen sindsdien achtervolgen.
De Jannen zagen niets anders dan dood en ellende.

Enkele dagen na de aardbeving liet de Marokkaanse regering, uit angst voor epidemieën, door het Amerikaanse leger
ongebluste kalk en DDT over de puinhopen spuiten. Vijftig jaar nadien is er niets veranderd op de heuvel.
 


Op de heuvel staat in het Arabisch “God, Koning en Vaderland” .
’s Avonds zijn de letters verlicht, wat een prachtig gezicht is.

In het jaar 2000, veertig jaar na dato, kregen de hulpverleners alsnog een draaginsigne met oorkonde uitgereikt
door de Nederlandse Koninklijke Marine voor het werk dat zij verricht hadden in Agadir.
De initiatiefnemers hiervan waren: Joop Romkema,
Frits  Prudon en Henri Lansink.
 
Ook werd er een boek uitgegeven met de titel “Breukvlak tussen woestijn en water”, waarin de persoonlijke belevenissen van de hulpverleners werden opgetekend. Dit boek werd samengesteld door:  Coen Deering, Henri Lansink en Joop Romkema.


F
ebruari 2010 keerden vele Jannen van toen terug om met eigen ogen te kunnen zien hoe het de
stad Agadir is vergaan.

   Reis - Dagboek van Joop  Romkema >>

   Reisverslag van Mieke  de Jong >>