Agadir:

Op 29 februari 1960 om tien over half twaalf ’s avonds verwoestte een aardbeving van 5,7 op de schaal van Richter driekwart van de stad Agadir en enkele omringende dorpen.
Meer dan 12.00 mensen vonden de dood onder puinhopen. De beving was diezelfde dag aangekondigd door een enkele kleinere beving; bijna een maand later werd nog een flinke naschok gevoeld.

In vergelijking met aardbevingen elders in de wereld was de zwaarte van de beving in Agadir niet eens opmerkelijke.
Dat er zoveel slachtoffers vielen, kwam vooral doordat de kern van de beving dicht aan de oppervlakte lag en het epicentrum nabij het stadscentrum.

Wrang uitgedrukt komt het erop neer dat de meeste energie die door de beving vrijkwam niet “verloren”ging, maar ”effectief”kon worden omgezet in schade en kon worden omgezet in schade en menselijk leed.

Geleerd van de rampspoed van 1960, werd bij de wederopbouw van Agadir rekening gehouden met bouwvoorschriften die de schade bij een aardbeving kunnen beperken.
Bekende architecten werden in gezet om ca twee kilometers verderop de nieuwe stad vorm te gegeven.
Agadir transformeerde van rampgebied tot trots symbool van de modernisering van Marokko.