Veteranen-onliners bezoeken Anloo op 26 Maart 2011
 
Met liefst 22 deelnemers werden wij in Anloo ontvangen door
Piet en Anneke de Raad.


De plek van samenkomst was in de kantine van een grote camping.
 
Het was prachtig weer, de stemming perfect, en de koffie met gebak smaakte ons goed na de lange reis.

Natuurlijk kwamen de verhalen los over van alles maar ook op die van Indië en Nieuw-Guinea.


Wij kennen elkaar goed door onze dagelijkse contacten via het mailen.


Joop Romkema sprak enkele woorden van welkom en zijn grote tevredenheid voor deze grote opkomst.
Een wandeling naar het huis van Piet en Anneke volgde hierna.
De boerderij waarin zij wonen
werd uitgebreid bekeken.

Wat een ruimte: overal onverwachte plekjes, de vele zitjes, alles is bekeken.

Piet had voor deze gelegenheid tevens een expositie
samengesteld van zijn laatste schilderijen.


Je ziet duidelijk dat hij een groot dierenvriend is.
Mooie schilderijen en vooral paarden hebben zijn aandacht.
 
Geborreld werd er weer op de camping, waarna het diner volgde.

Heerlijk gegeten, waar ik dan toch ook die
grote ijsberg als dessert
 wil noemen.



Het was opvallend dat men geen aanstalten maakte om naar huis te gaan.
Immers zat de stemming er goed in.


Maar toen de kok enkele lichten ging uitdoen was het
dan toch wel het sein om afscheid te nemen.

Niet iedereen ging naar huis, enkelen bleven in de buurt overnachten. Piet had mij uitgenodigd om in zijn huis te overnachten.
Ik heb er heerlijk geslapen.

Wel schok ik die nacht wakker
omdat ik meende dat er een kalfje in mijn bed kwam liggen.

De volgende morgen was het om half 10 verzamelen voor alle achterblijvers om dan deel te nemen aan een uitgebreide ontbijttafel.
Een grote schaal met krielkip-eieren vond bij iedereen grote aftrek.


Uren is er nog nagepraat daar aan de tafel bij Piet en Anneke.
Hier is een hernieuwde band gelegd van de club veteranen-online.

Om 12 uur was het afscheid nemen.





Piet heeft mij nog naar Assen gebracht zodat ik om
12.24
uur weer vertrok met de kippen naar Amsterdam.




Piet en Anneke namens alle deelnemers - online hartelijke dank voor de organisatie en jullie gastvrijheid was hartverwarmend





28 maart 2011
Hans van Onna
Amsterdam




 

   Flip Burggraaf en Hans van Onna (rechts)
 


Aad van Veldhuizen en Wim van Sluijs (rechts)



Dank aan Joop Romkema en Wim van Sluijs die mij een beetje geanimeerd hebben om naar Anloo te gaan.

Ik verwachtte er niet veel van maar wat viel dat mee.
Een heel gezellige groep vrouwen en mannen.
Hoe weet je ze bij elkaar te krijgen.


Het uitstapje naar Anneke en Piet (dat is de juiste volgorde) was een aanslag op mijn benen maar loonde boven verwachting.
Ik heb met een zekere verbazing gekeken naar Piet's kunstwerken. Zelfs probeer ik ook wel eens wat te schilderen of uit hout te snijden, maar hier trof ik iemand met meer gaven op het gebied van schilderen dan ik ooit zal hebben.
Nu heeft Piet daarnaast nog veel gaven die ik moet ontberen, maar daarover ga ik niet uitweiden.
 


Op de terugweg naar de camping kreeg ik, niet verwacht, heel charmant gezelschap van één der dames, maar hoewel ik weet wie het was wil mij de naam niet te binnen schieten. Mijn hoofd is altijd een vergiet geweest voor namen. Maar ik wil haar hartelijk danken. De weg was er minder zwaar door.

Een paar maal keek ik vreemd op als iemand mij opzocht voor nadere kennismaking en vertelde iets teleurgesteld te zijn over mijn  verschijning. Er werd, naar aanleiding van mijn 'Tropenjaren' een soort King-Kong, een massa spieren verwacht en dan stond daar een schriel mannetje. Jammer dat ik niet aan de verwachtingen kon voldoen. Maar zou ik dan in mijn verhalen toch een te grote en te stoute broek aangetrokken hebben? Is niet mijn bedoeling geweest.

De gesprekken met Wim van Sluijs waren een genoegen voor mij en een openbaring want van enige voorvallen was mij weinig bekend. Dat was trouwens ook het geval in mijn gesprek met Hans van Onna. Die behoorde destijds tot het 324e Bat. Inf. dat juist uit Holland kwam.
Ik heb nog heel wat jongens van hen bij ons peloton gehad om hen wegwijs te maken in dat apenland.
Het schokte mij wel een beetje toen  hij mij toevertrouwde dat zij destijds mijn Mitrailleur Bataljon maar een rauw zooitje vonden. Maar ik bedenk dan, dat ik, toen ik pas in Indië was, die jongens van de OVW-bataljons, naast alle respect voor hen toch ook maar rauwe onverschillige lui vond.

Aad van Veldhuizen.

 


Piet de Raad in gesprek over zijn schilderijen

Wij zijn vol emoties zondag huiswaarts gereden, na een geslaagd
"weekende weg" in een goed hotel in Gieten en na onderweg nog een
bezoek aan vrienden zijn we 's
avonds weer gezond thuis gekomen.


 De organisatoren hartelijk dank voor al het gebodene.


Deze onvergetelijke dag dient navolging en dan hopen dat meerdere leden ook willen of durven komen.


Rie en Wim van Sluijs