Hr. Ms. Johan Maurits"
wordt klaargemaakt voor de Koreaanse wateren.

Het is even moeilijk om zich - wanneer men op de Rijkswerf te Niewediep Hr. Ms. Johan Maurits" in het droge dok ziet liggen - in te denken, dat die roestkleurige staalmassa met rode menieplekken straks een soepel door de Koreaanse wateren klievend fregat zal zijn. Gestut door houten balken staat het daar machteloos op het droge. Overal liggen kabels en slangen en op alle denkbare en ondenkbare plaatsen zit men te schrapen, te lassen, te boren en bovenal oorverdovend te hameren.

Wij merken dit laatste bijzonder goed wanneer wij in de hut van de commandant, de KLTZ N. W. Sluijter zitten, om alvast iets te vernemen over de komende reis.

Maar eer we daaraan toe zijn, krijgen we eerst een lofzang op de Johan Maurits, het enige schip dat de naam draagt van een generaal. Niet dat het daarom zo'n voortreffelijk schip is, als het een andere naam had gedragen zou het even ideaal geweest zijn. Maar het valt nu eenmaal zo. Toen het in 1943 werd overgenomen en onder bevel kwam van de huidige admiraal de Booy, begon men al die goede hoedanigheden te ontdekken en allen die na hem kwamen, deden dezelfde prettige ervaringen op.

Wanneer het op 1 October weer terugkeert in haar eigen element, dan zal het allemaal nog beter zijn. Dan is er een isolerende laag aangebracht om de warmte binnen en de kou buiten te houden, wanneer straks in Korea de ijspegels aan de reling zullen hangen.Dan zal men, dank zij de verwarmde voetplaten op de brug, de situatie met warme voeten en een koel hoofd kunnen waarnemen.

Er wordt nog meer verbeterd, enige 20mm. worden vervangen door 40 mm, wat weer met zich meebrengt wijziging van de munitie-aanvoer en munitieberging. Dan is het schip geknipt voor Korea, vindt de commandant. Wij gaan er heen om een torpedobootjager af te lossen en zij krijgen er een voortreffelijk fregat voor terug. Allereerst is dit een van onze beste zeeschepen, ook qua accomodatie. Onderzeebootbestrijding kun je alleen goed doen met een fregat.

Patrouillevaren, infiltratiepogingen tegen gaan, bombardement afgeven, kunnen wij allemaal. Het enige wat we niet kunnen is als volgschip achter een vliegkampschip aanvaren. So wath!

Daar zijn meer torpedobootjagers daarginds. En dan.een heel belangrijk ding,wanneer men dan met alle geweld vergelijkingen wil treffen met een torpedobootjager, dan zijn er alleen maar voordelen. Laten we dan geen turbines hebben, maar een gewone triple-expansie machine. Wij hebben daardoor een actie-radius van 8000 mijl bij meest economische vaart. En die molen die draait wel, niks geen narigheid en geen ingewikkelde reparaties, waardoor je wekenlang werkeloos op een werf ligt.

Als gevolg van het economisch brandstofverbruik, zullen wij weinig tijd nodig hebben voor brandstof laden en daardoor meer zeedagen kunnen maken. Ook onze grote koelruimte werkt dit in de hand. Die uitgebreide koelruimte komt trouwens ook de voeding ten goede en u weet, de liefde van een zeeman gaat nog altijd door het kombuis.

Overigens, wij zijn niet het enige fregat daar, andere naties hebben ze ook gestuurd, en bij de UNO is ieder schip welkom. Een belangrijke taak daar is patrouilleren nabij de kust en dat is nu uitgesproken werk voor een fregat.

Maar voorlopig liggen we nog. hier en bereiden we ons op dat alles voor. Het schip wordt opgeknapt en de bemanning (grotendeels afkomstig van Hr. Ms. "Evertsen) wordt geestelijk nog eens opgefrist , d.w.z. de kanonniers zijn op fort Erfprins, de seiners op het Wierhoofd, de Rapp's en Plotters maken nog een cursus door in Rotterdam en dan 1 October gaan we als één geheel de zaak afwerken.

Oefeningen op de Noordzee, degausing, kompasverificatie. een week met Hr. Ms. "Marnix" onderzeebootbestrijding, een weekje oefenen op de manche, etc. Dan komt de 15e November alweer aardig dichtbij en begint de grote reis. Eerste aanloophaven is La Valetta op Malta en dan, iets heel aparts, een bezoek aan de Yoego Slavische haven Split, dan Beyrouth door het kanaal van Korinthe en verder de gewone route naar Aden, daar olieladen.

Het St. Nicolaasfeest vieren we in Colombo en de Kerstdagen in Singapore en dan het eindpunt Hongkong, waar we de Piet Hein aflossen. Een voordeel is dat we in de winter aankomen. Januari, Februari en Maart, de koudste maanden hebben wij dan in het begin en daarna gaan wij de zomer tegemoet.

Maar hoofdzaak is, dat we gaan en ook wij daardoor ons steentje kunnen bijdragen aan het grote bouwwerk, dat "wereldvrede" heet.