Ode aan de O-19


Originelen, gemaakt een uur na bovenwater komst tijdens de derde patrouille
op de achter kant van een paperback “The postman always rings twice”

Hoge golven konden haar niet beroeren
onkwetsbaar voor elk natuurgeweld
liet zij zich steeds dieper voeren
daar waar alleen maar vrede telt.

Maar plots werd stilte wreed verstoord
door aanzwellend schroefgeruis
en d’eerste bom werd toen gehoord
en ‘t spel begon van kat en muis.

‘t Geel gevaar kwam nu steeds nader
de schrik bij ons was algemeen
het leek wel of een heel eskader
zich uitleefde, op ons alleen.

Het water stroomde nu naar binnen
en giftig gas verziekt d’atmosfeer
maar het herstel stond te beginnen
al ging de Jap nog flink te keer.

Na ‘n eeuwigheid van wonden likken
werd boven ons dan eind’lijk stil
en konden naar de toekomst blikken
maar ‘t angstzweet was nog klam en kil.

Geklaard werd nu de ergste troep
en gauw vergeten was het leed
we waren weer een happy groep
toen de ‘19’ het oppervlak doorsneed.

Van al emoties nu ontdaan
schrijf ik dit op voor later
terwijl wij kreupel ‘base’waarts gaan
zijn we toch weer klaar voor onderwater.

Siem Spruijt
Java Zee, 15 Jan. 1945.