Iets bijzonders uit Australië
van Jan Giezen  december 2005

Wij wonen aan de Gold Coast Queensland Australia.
Achter ons huis is een bos, met wandelpaden en wilde bloemen, soms is er bij die bloemen een heel bijzondere.
De camera erbij halen en vastleggen, anders gelooft men het niet.

Daar moest ik aan denken toen ik onlangs een email kreeg van iemand, hier 2000 km vandaan, ‘as the crow flies’ zeggen ze hier, met het verzoek of ik kon helpen met de vertaling van een brief van zijn grootvader.

Nooit had ik mij kunnen voorstellen dat wij in Australië op zoiets zouden kunnen stuiten, werkelijk zeldzaam.

Die grootvader was als lid van de Oranjewacht, één van de eerste ‘ondergrondse’ groepen, gevangen genomen door de Duitse bezetters in December 1940 en hij zat gevangen tot 9 Juli 1942 de datum waarop hij werd gefusilleerd.

Dit verhaal gaat verder met de brief van Frans Heinekamp, die hier volgt, let wel voor de nabestaanden bestond er toen helemaal geen gespecialiseerde bijstand in zielsnood.

Voor geinteresseerden is de Engelse vertaling van de brief van Frans Heinekamp V512,
per email gestuurd te krijgen, giezenje@onthenet.com.au

De families emigreerde in de vijftiger jaren naar Australië, Oma  (Alie, van de brief) volgde een paar jaar daarna. Zij is gestorven in 1985.

De oudste zoon van Annie, Frank, geboren na de dood van zijn grootvader naar wie hij genoemd is, is in het bezit van de brief en de bijbel. De hele familie heeft een afschrift van de Engelse vertaling gekregen van Frank.

De koffer met de bijbel waarin hij aantekeningen maakte werd aan de weduwe thuis bezorgd, een paar dagen voor de laatste brief.

In de nalatenschap is ook een kort briefje van deelneming van H.M. Wilhelmina, gedateerd 24 Mei 1946.
 

Laatste brief van Frans  Heinekamp                                                                                                  
 

 

 

 

 


Utrecht, 9 Juli 1942.


Mijn eigen lief vrouwtje,

Het is heden half vier en zo juist heeft men ons bekend gemaakt, dat wij om 6 uur voor onze Hemelsche Rechter moeten verschijnen.

Ik kreeg nog de gelegenheid om deze brief te schrijven en doe dit derhalve gaarne.

Een Pfarrer is hier, die ons het laatste, helaas voor mij ook het eerste avondmaal zal toedienen. Ik zal dit eten in de overtuiging, dat het sterven van Jezus zoveel zwaarder is geweest dan het mijne en daarenboven zoveel nuttiger !.

Het stofje dat wij zijn heeft op aarde niets te beduiden, wij hebben ons zoveel verbeeld en ons zo druk gemaakt over nietswaardige protsige aardsche zaken en daarbij onze opdracht als een kind van God, als een getuige van Jezus te moeten leven, totaal vergeten.

Ik weet dat Hij mij alles heeft vergeven en ik ga in de wetenschap, dat ik een zondaar ben, maar dat Christus voor mij is gestorven.

Je brief van 2 Juli heb ik ontvangen en doorvoelt de groote smart die uit deze weinige woorden sprak.

Ja moesje, ook mijn tranen waren mij tot spijzen, onze God weet echter wat wij noodig hebben.
Alie, zoek je troost bij den Heer, die ook al je zorgen zal dragen en zelfs jou daarbij !

Vrouwtje ik geloof niet dat ik deze brief vol krijg, ik heb te weinig woorden voor het groote moment. Groet de kinderen, mijn Annie, mijn Henkie en mijn Emmie.
Weet allen, dat mijn laatste gedachten bij jullie zullen zijn.

In mijn koffer vind je een preekenbundel, waarin ik enkele aantekeningen heb gemaakt en die mijn zienswijzen van de laatste maand weergeven. Heb geen wraak gevoelens. Hij die alle dingen bestuurd, zal ook hier de weg aangeven, voor jou, voor de kinderen, voor ons vaderland !

Groet alle vrienden en familie, Vader, Zus, Jaap, zoo je Geurt nog ziet ook hem en zijn vrouw en kinderen. Net en Jan en de kinderen, Harrie en vrouw. Ook zijn vrienden, Verhoef, Groen, Daan en Jeanne, Toos en Hennie, deze laatsten ook voor hun laatste woorden op je brief. Dat de kinderen mij niet kunnen schrijven, begrijp ik volkomen. Laat hen echter opgroeien in het licht van het Evangelie, laat ze zien dat aardsche roem niets te betekenen heeft en dat in het licht van Jezus, in het licht van Zijn daden, onze daden, een slechts gekruimel is. . . . . .

Het is 5 uur, wij hebben zojuist HET brood gebroken en DE wijn gedronken.
Als gewassen in zijn bloed komen wij voor onze Heilige Rechter in de wetenschap, dat ik tekort geschoten ben op alle gebied, te kort voor jou, voor mijn kinderen, voor onze kinderen, te kort geschoten voor mijn vader, mijn zuster enz. enz.

Ik kom ruimte te kort om alles op te sommen, maar God, mijn Vader en Christus zal mij vergeven, neen heeft mij vergeven ! Dat onze gedachten in één zullen vloeien, zoals ons leven dit heeft gedaan, weet ik. Uit Joh.14 lazen wij zojuist: “In het huis mijns Vaders, zijn vele woningen, ik ga heen om plaats te bereiden.”

Vrouw en kinderen aan die zijde hoop ik jullie allen terug te zien.

Dank vrouwtje voor alles wat je voor mij bent geweest, vergeef mijn tekort komingen en vertrouw op God, die alles ten goede zal keren.

Lief vrouwtje, lieve Alie, lieve moesje een innige omhelzing en vele zoenen van je innig liefhebbende man.

Dag allemaal.
Frans


 

   

Op 9 juli 1942 werden de volgende personen gefusilleerd in Fort Rhijnauwen bij Utrecht

Berg, E. van den
 
 

Boerrigter, J.H.J.
 

Johan Herman Jacobus Boerrigter, geb. 13-02-1906

Dons, J.
 

Johan Dons, geb. 26-02-1915

Heinekamp, F.
 

Frans (Spaan) Heinekamp, geb. 13-10-1898

Hoefsloot, P.F.A.
 

Petrus Frederikus Antonius Hoefsloo, geb. 06-01-1893

Maertens, H.M.E.P.
 

Hendrik Marinus Emanuel Pieter Maertens, geb. 20-07-1908

Ploeg, G.H. van der
 

George Hendrik van der Ploeg, geb. 26-10-1889

Twijnstra, L.L.
 

Leonardus Lambertus Twijnstra, geb. 18-03-1904

Weijer, P.W.G. van de
 

Petrus Walter Gerardus van de Weijer, geb. 09-10-1889